Wat is chronische pijn?

Het is goed dat mensen in bepaalde gevallen pijn voelen. Als u zich snijdt aan een mes, dan voelt u pijn. Pijn heeft een signaalfunctie: er is iets met uw lichaam aan de hand en u moet bijvoorbeeld het beschadigde lichaamsdeel rust gunnen om te kunnen genezen. We spreken in het hierboven genoemde voorbeeld van acute pijn, omdat er sprake is van beschadiging van lichaamsweefsel. Er is dan een direct verband tussen de lichamelijke schade en de pijnprikkel. Bij chronische pijn is dat verband er niet of in ieder geval veel minder duidelijk. Wij noemen pijn chronisch, als deze langer dan drie à vier maanden duurt. Vaak is er geen duidelijke medische oorzaak (meer) aan te wijzen voor de pijnklachten. Zo kan iemand veel last van rugpijn hebben, zonder dat er door middel van medisch onderzoek (röntgenfoto, scan) aantoonbaar letsel wordt aangetroffen. Soms wordt er door onderzoek wel een afwijking of letsel aangetoond, maar is dit geen afdoende verklaring voor de ernstige mate waarin de pijn wordt ervaren.

“Er moet toch een oorzaak zijn voor mijn pijn?”

Meestal zijn patiënten niet tevreden als ze te horen krijgen dat ze chronisch pijnpatiënt zijn: “Er moet toch een oorzaak van de pijn gevonden kunnen worden?” Het gevolg is soms dat pijnpatiënten gaan zoeken naar meer duidelijkheid. Zij gaan te rade bij specialisten, therapeuten en eventueel alternatieve genezers. Vaak krijgt men geen bevredigend antwoord of de behandeling helpt niet echt, met het gevolg dat men verder blijft zoeken. Om het verschijnsel (chronische) pijn beter te begrijpen, is het belangrijk te weten dat de zenuwbanen een belangrijke rol spelen bij het voelen van pijn. Pijnprikkels worden via de zenuwbanen en het ruggenmerg vervoerd naar de hersenen, die ervoor zorgen dat wij pijn voelen. Bij chronische pijnpatiënten is sprake van een verlaging van de pijndrempel, waardoor men gevoeliger is voor pijn en dus eerder pijn ervaart.

“Het zit toch niet tussen mijn oren?”

Zoals gezegd kan er vaak geen bevredigende medische diagnose worden gesteld bij patiënten die pijn ervaren. Veel patiënten zijn bang dat er gedacht wordt: “het zal wel psychisch zijn”. In het ergste geval heeft men het gevoel voor een ‘aansteller’ versleten te worden. Het is inderdaad te gemakkelijk om te zeggen dat het allemaal psychisch is. In die zin hoeft het dus niet allemaal ‘tussen de oren’ te zitten. Wel is het belangrijk te weten dat de zenuwen niet alleen boodschappen via het ruggenmerg naar de hersenen doorgeven, maar dat de hersenen via de zenuwen ook boodschappen kunnen doorgeven naar elke plaats in het lichaam, waardoor pijngedrag ontstaat (bijvoorbeeld “au” roepen of mank lopen). Wat voor signalen de hersenen doorgeven is voor iedere persoon verschillend. Dit hangt onder meer af van uw persoonlijkheid en van uw persoonlijke leefomstandigheden. De pijnbeleving kan van invloed zijn op de signalen vanuit de hersenen. In die zin gebeurt er dus wel wat ‘tussen de oren’ (oftewel de hersenen).

“Ik moet er zeker mee leren leven?”

Als patiënten alleen maar de boodschap zouden krijgen: “U moet er maar mee leren leven”, dan zullen velen daar niet echt tevreden mee zijn. Het geeft het idee dat er geen behandeling meer mogelijk is. Met revalidatiebehandeling beogen we samen met u een duidelijke verbetering van uw functioneren te bereiken. Dat is het doel van de revalidatie. Factoren als stress, depressiviteit, een te hoog of te laag activiteitenniveau, gezinsomstandigheden, vroegere (pijn)ervaringen et cetera kunnen in negatieve zin uw pijnbeleving beïnvloeden en ervoor zorgen dat het steeds slechter met u gaat. Met het revalidatieteam van Medinello gaat u op zoek naar de mogelijkheden om op een andere manier met de pijn om te gaan en te stoppen met vechten waardoor u niet meer lijdt onder de pijn.